سلام و درود اگه موقع امتحان صندل و آینه رو تنظیم نکنیم منفی نمیگیریم؟

سلام من هنگام امتحان تو شهری با افسر استرس میگیرم کلا همه چیز رو فراموش میکنم راهنماییم کنین .شوهرم خیلی متلک میگه .الان بار سومه سه روز دیگه امتحان دارم.

سلام خوبین وقتتون بخیر ببخشید اگه تو آزمون تو شهری افسر ما رو رد کنه باید باز کلاس عملی بریم یا نه اینجوری نیس و اختیاریه

استرس شدید دارم در آزمون در صورتی که همه ی موارد را در ماشین اموزشگاه درست میروم چی کار گنم قبول شوم

سلام استاد سوالی داشتم اینکه بعداز چند جلسه یادگیری میشه بااتوموبیل خودمون تمرین کنیم

سلام دوستان
من امروز برای بار پنجم آزمون دادم و خداروشکر قبول شدم. می‌خواستم نکات مهمی که طی این چندین آزمون متوجه‌شون شدم رو کامل بهتون بگم تا انشالله شما هم بتونید قبول شید.

نکته‌ی اول: اگه تازه کلاس‌هاتون رو تموم کردید، برای آزمون دادن تعلل نکنید و تا می‌تونید پشت سر هم آزمون بدید تا چیزهایی که یاد گرفتید رو کم‌کم فراموش نکنید. من با این‌که در کل پنج بار آزمون دادم، از آزمون اولم تا آزمون پنجم، دقیقاً یک سال طول کشید و واقعاً دیگه خسته و ناامید شده بودم و حتی یه سری چیزهای اصولی رو فراموش کرده بودم کم‌کم!

نکته‌ی دوم: خیلی به خودتون مطمئن نباشید، اما ناامید هم نباشید. برای من هر دو حالت پیش اومد. موقع بعضی آزمون‌ها با این‌که می‌دونستم تسلط کافی ندارم، اما همه‌ش الکی به خودم امید واهی می‌دادم که حتماً موقع آزمون خوب می‌رم و قبول می‌شم. نتیجه این می‌شد که تمرکزم رو روی کاری که باید انجام می‌دادم از دست می‌دادم و فقط به قبولی فکر می‌کردم؛ در نتیجه حتی مهم‌ترین نکات رو هم اشتباه می‌رفتم و سریع رد می‌شدم. توی حالت دوم هم که ناامید بودم، خب از همون اول با این تصور که قراره رد بشم شروع می‌کردم و همین اتفاق هم می‌افتاد. این نکته رو هم بگم که روز آزمون خیلی‌ها دور هم جمع می‌شن و شروع می‌کنن به حرف زدن از این‌که تاحالا مثلاً هشت بار رد شدن یا این‌که افسر خیلی بداخلاقه و خلاصه حرف‌هایی می‌زنن که چندان هم شنیدن‌شون مفید نیست. سعی کنید تا حد امکان وارد این جمع‌ها نشید و ازشون فاصله بگیرید و تا موقعی که نوبت‌تون برسه سر خودتون رو گرم کنید. حتی تماشای افرادی که خیلی زود رد می‌شن و با ناراحتی از کنارتون عبور می‌کنن هم ممکنه یه جورایی ناامیدتون کنه. و این‌که ترجیحاً از گفتن حرف‌های ناامیدکننده به آشنایان‌تون هم خودداری کنید تا اونا هم ناامید نشن. خلاصه این‌که اول از همه تلاش خودتون خیلی مهمه. به قدری تلاش کنید که مطمئن باشید کامل روی همه‌ی نکات آزمون تسلط دارید. نه این‌که هنوز پارک دوبل رو نتونید در اکثر موارد درست انجام بدید و توقع داشته باشید یکهو روز آزمون معجزه می‌شه و درست انجامش می‌دید. پس مهم‌تر از همه، تسلط شماست و بعد از اون نه زیاد امیدوار باشید و نه زیاد ناامید. با این تصور برید جلو که صرفاً می‌خواید چیزهایی که یاد گرفتید رو با دقت تمام انجام بدید و به نتیجه‌ی آزمون اصلاً فکر نکنید، چون حواس‌تون رو پرت می‌کنه.

نکته‌ی سوم: من تا قبل از این‌که قبول بشم فکر می‌کردم فقط افرادی که از قبل تجربه‌ی رانندگی داشتن یا این‌که خیلی حرفه‌ای هستن می‌تونن قبول بشن؛ اما این نکته درست نیست. امروز یک نفر رو دیدم که پارک دوبل و دور یک فرمانش رو بدون هیچ مشکلی و کاملاً روان انجام داد و از همه عالی‌تر بود، اما به خاطر نگفتن غیرمجازها (که خیلی نکته‌ی مهمیه) رد شد. اگه ناامید هستید و فکر می‌کنید با کلاس‌هایی که گذروندید به اندازه‌ی کافی تسلط پیدا نکردید، از اون طرف نمی‌تونید با ماشین شخصی خودتون تمرین کنید و هزینه‌ی جلسات تمرین هم خیلی زیاده، می‌تونم بهتون بگم که با این وجود باز هم قبولی کاملاً شدنیه. چون خود من هم همین شرایط رو داشتم و دقیقاً یک سال از کلاس‌هام گذشته بود و اصلاً هم تمرین درست و حسابی نداشتم. موقعی که می‌خواستم شروع به حرکت کنم، چون هنوز شناخت کاملی از نحوه‌ی کارکرد کلاچ و گاز ماشین آزمون نداشتم، یک لحظه ماشین دچار لرزش شد و کم مونده بود که خاموش کنم، با این وجود ماشین خاموش نشد و به حرکتم ادامه دادم و با این اوصاف در نهایت قبول شدم. حتی موقع پارک دوبلم هم یک ثانیه ماشین زیادی شتاب گرفت اما چون استرس نداشتم، موفق شدم ماشین رو کنترل کنم و خودم رو نبازم و پارکم رو درست پیش ببرم. پس حتی اگه تسلط کامل روی مهارت‌هاتون ندارید، فکر نکنید که شانس قبولی‌ هم ندارید. چون مهارت صرفاً با تمرین خیلی زیاد و بعد از گرفتن گواهینامه معمولاً کسب می‌شه و با چند جلسه کلاس نمی‌شه کامل بهش دست پیدا کرد.

نکته‌ی چهارم: اگه دفعه‌ی اول یا دومه که آزمون می‌دید، آزمون رو خیلی ساده فرض نکنید. خود من تصورم این بود که اگه دفعه‌ی اول قبول نشم حتماً دفعه‌ی دوم قبول می‌شم، اما این‌طور نشد. چون آزمون از چیزی که فکرش رو می‌کردم پیچیدگی‌ها و ظرایف بیشتری داشت. و این‌که اگه از نزدیکان و دوستان‌تون افرادی رو می‌شناسید که دفعه‌ی اول، دوم یا سوم قبول شدن، خودتون رو باهاشون مقایسه نکنید و سعی نکنید باهاشون رقابت کنید. چون در نهایت تا حدی شانس هم توی قبولی تأثیر داره و ممکنه شما همه‌ی شرایط رو داشته باشید و به خاطر یک بدشانسی یا سهل‌انگاری کوچیک، قبول نشید.

نکته‌ی پنجم: شاید عجیب باشه اما من برای این دفعه هیچ تمرین عملی‌ای نکرده بودم و در عوض دو روز فقط و فقط ویدئوهای آقای علی ریوندی رو توی آپارات دیدم. ایشون ویدئوهای کامل و جامعی در مورد مهارت‌های مختلف رانندگی گذاشته که به‌خصوص ویدئوهای مربوط به پارک دوبل‌شون کمک کرد تا در نهایت بتونم برای اولین بار پارک دوبلم رو توی آزمون درست و اصولی انجام بدم. پس پیشنهاد می‌کنم شما هم از ویدئوهای ایشون استفاده کنید و حتی نکات مهم‌ رو برای خودتون بنویسید تا کامل براتون جا بیفته. و بعد هم حسابی توی ذهن‌تون تمرین و تکرار کنید اون‌قدر زیاد که بالاخره ترس‌تون از شرایط آزمون بریزه. برای مثال، توی ذهن‌تون تصور کنید که عقب ماشین نشستید و نوبت شما که می‌شه، از در سمت پیاده‌رو از ماشین خارج می‌شید و از پشت ماشین به سمت جلو می‌آیید. بعدش با دست چپ‌تون در ماشین رو باز می‌کنید و می‌شینید. پرونده و کاردکس‌تون رو تحویل افسر می‌دید و بهشون سلام می‌کنید. اول صندلی رو تنظیم می‌کنید، بعد آینه‌ها، بعد دنده رو خلاص می‌کنید، بعدش ماشین رو روشن می‌کنید، بعدش… فرض کنید این‌جا کم‌کم توی ذهن‌تون استرس می‌گیرید و از خودتون می‌پرسید: «بعدش چی بود؟». که این حالت ممکنه کاملاً توی روز آزمون پیش بیاد چون استرس دارید. اما ایرادی نداره؛ درست توی همون نقطه‌ای که احساس استرس کردید، فرآیند ذهنی‌تون رو متوقف کنید و از اول شروع کنید. یعنی از جایی شروع کنید که دوباره از از ماشین پیاده می‌شید و به سمت جلو می‌آیید و به قدری این کار رو انجام بدید که دیگه بابت انجام دادن اون حرکت خاص، هیچ استرس خاصی رو تجربه نکنید. این کار دقیقاً مثل اینه که توی آزمون واقعی وقتی چیزی رو یادتون رفت یا کمی شک داشتید که باید چه کار کنید، زمان به عقب برگرده و بهتون فرصت بدن تا دوباره آزمون بدید. هر جایی که توی فرآیند ذهنی‌تون احساس کردید کامل مطمئن نیستید که باید چه کاری انجام بدید، سراغ ویدئوهای آموزشی برید و چندین بار ویدئوها رو ببینید تا شک‌تون کاملاً برطرف شه. بعدش دوباره به تصور کردن ادامه بدید تا این‌که همه‌ی شرایط ممکن رو تصور کرده باشید. مثلاً این‌که اگه نفر قبل از شما پارک دوبلش رو خراب کرده بود و افسر از شما خواست تا پارکش رو درست کنید، چطور دست و پاتون رو گم نکنید و به خوبی از پس این مسئله بر بیاید. حتی برای این ریزه‌کاری‌ها هم توی اینترنت ویدئوهایی وجود داره که نگاه کردن‌شون می‌تونه براتون مفید باشه.

نکته‌ی ششم: عجله نکنید! طی دفعات قبلی که آزمون می‌دادم، حتی وقت‌هایی که استرس کمتری داشتم هم تصورم این بود که وقتی افسر چیزی رو می‌گه، باید بلافاصله و به سرعت تمام انجامش بدم وگرنه فکر می‌کنه بلد نیستم. این تصور کاملاً غلطه. دفعات قبلی وقتی افسر می‌گفت حرکت کن، بدون این‌که هنوز کلاچ رو به درستی بالا آورده باشم، شروع می‌کردم به گاز دادن تا هر چه سریع‌تر حرکت کنم، اما فقط صدای موتور به گوش می‌رسید و ماشین هیچ حرکت محسوسی نمی‌کرد. و بعدش به همه می‌گفتم که ماشین آزمون مشکل داره و کلاچ و گازش به درستی کار نمی‌کنن. البته این نکته درسته که معمولاً ماشین‌های آزمون فرسوده هستن و ممکنه کلاچ‌شون کمی گیر داشته باشه، اما این‌طور نیست که کلاً خراب باشه، وگرنه که هیچ‌کس قبول نمی‌شد! اما امروز که افسر گفت حرکت کن، تا حد امکان آروم پیش رفتم و به این فکر نکردم که الان افسر با خودش چی فکر می‌کنه. بعد هم که گفت پارک دوبل برو، همه‌ی مراحلش رو با دقت و آرامش تمام انجام دادم و بین تک‌تک حرکات اصلی پارک دوبل مکث کافی می‌کردم تا مطمئن شم حواسم به اصول و نکات مهم بوده. ولی دفعات قبلی تندوتند فرمون رو به این طرف و اون طرف می‌چرخوندم و گاز می‌دادم تا سریع کاری که افسر خواسته بود رو انجام بدم و نتیجه این می‌شد که به جدول خیلی نزدیک می‌شدم و کلاً پارکم خراب می‌شد. پس این نکته رو حتماً در نظر داشته باشید و به‌خصوص اگه مهارت خیلی زیادی ندارید، تا حد امکان خیلی خیلی آروم برید و نگران این موضوع نباشید.

نکته‌ی هفتم: حرکات شما از همون اول روی افسر تأثیر می‌ذاره. اگه آروم و با احتیاط سوار ماشین بشید، اگه با آرامش و دقت و بدون عجله صادرکات رو انجام بدید و شروع به حرکت کنید، افسر تصور خوبی ازتون پیدا می‌کنه و احتمالاً ازتون بخواد که پارک دوبل برید تا ببینه که چقدر مهارت دارید. اگه بتونید پارک دوبل رو واقعاً خوب و بدون مشکل و با رعایت قوانین و احتیاط تمام انجام بدید، به احتمال زیاد قبول می‌شید (برای خود من همین‌طور شد)؛ اما چرا؟ علتش اینه که پارک دوبل برای این‌که درست انجام بشه به انواع مختلفی از مهارت‌ها نیاز داره. هم رعایت فاصله‌ی طولی و عرضی هست، هم دنده عقب، هم به کارگیری صحیح ترمز و کلاچ و گاز، و هم ممکنه سربالایی یا سرازیری باشه یا مثلاً توی مکان پارک ممنوع قرار گرفته شده باشه. برای همین هم هست که پارک دوبل خیلی اهمیت داره. حالا فرض کنید شما با بی‌احتیاطی و با یک یا دو مشکل پارک دوبل رو انجام می‌دید و با این‌که هنوز کامل رد نشدید، افسر با خودش فکر می‌کنه که شما مهارت کافی ندارید یا این‌که خیلی روی قوانین مسلط نیستید. برای همین هم ازتون می‌خواد دنده عقب برید یا مثلا دور بزنید و دنده عوض کنید تا بالاخره یک یا دو ایراد دیگه از کارتون پیدا کنه تا رد بشید. البته معمولاً این‌طوره و ممکنه همیشه این‌طور نباشه. ولی بازم می‌گم: «اگه پارک دوبل‌ رو با تمام اصولش به درستی انجام بدید، قبول می‌شید. چون مهم‌ترین چیزه.»

نکته‌ی هشتم: اگه شما موقع تمرین گاهی گیج می‌شید که خب حالا توی این موقعیت فرمون رو باید به کدوم سمت بچرخونید یا این‌که حالا باید اول کلاچ بگیرید و بعد ترمز یا بالعکس یا موارد دیگه، نشون می‌ده که شما مراحل انجام دادن هر کدوم از حرکات رو صرفاً حفظ کردید. یعنی حفظ کردید که وقتی می‌خواید پارک دوبل انجام بدید اول فرمون رو به کدوم سمت و چقدر بچرخونید و بعدش چقدر. این‌طوری احتمال خطا انجام دادن و گیج شدن‌تون خیلی زیاده. برای همین هم پیشنهاد می‌کنم از طریق دیدن ویدئوهای زیاد و مطالعه در مورد کارکرد خودرو، به یک درک کاملاً مفهومی از عملکرد فرمون، دنده، کلاچ، گاز، ترمز، ترمز دستی، آینه‌ها، دور موتور و چیزهای دیگه برسید؛ طوری که خودتون توی موقعیت‌های مختلف بتونید آنالیز کنید که بهترین حرکت برای اون موقعیت چیه. به‌خصوص این مفاهیم برای این‌که بتونید توی سربالایی و سرپایینی به درستی حرکت کنید بهتون کمک می‌کنن. بنابراین: «مراحل انجام دادن پارک دوبل، دور دو فرمان و یک فرمان، دنده عوض کردن، شروع به حرکت، خروج از پارک، پارک سی سانت و غیره رو فقط حفظ نکنید؛ بلکه با یادگیری مفاهیم اساسی رانندگی، به یک درک مفهومی از کلیت فیزیک ماشین برسید.»

نکته‌ی نهم: به عزت نفس خودتون آسیب وارد نکنید. حتی اگه دفعه‌ی دهم یا بیشتره که رد می‌شید، فکر نکنید که لزوماً مشکل از شماست. عوامل مختلفی روی قبولی تأثیر دارن اما مهم‌ترین عامل «احساس تسلط» خودتونه. تاحالا شده برای یک امتحان کتبی مدرسه به قدری خونده باشید که دیگه کاملاً مطمئن باشید بیست می‌شید؟ این‌که بدونید هیچ‌چیز از دست‌تون در نرفته و هر چیزی که ممکن بوده توی امتحان بیاد رو خوندید. خب، برای این امتحان هم می‌شه چنین کاری کرد. تصویر «برگ سنجش مهارت عملی» توی همین صفحه‌ی سایت هست و خودتون هم داریدش. همون‌طور که می‌دونید این برگ 18 مورد داره که اگه بیشتر از دوتاش رو خطا داشته باشید، رد می‌شید. حالا از شماره‌ی یک شروع کنید: «نحوه‌ی سوار و پیاده شدن از خودرو». با خودتون کامل مرور کنید یا اگه دوست دارید روی یک برگه بنویسید که چه نکاتی رو برای این آیتم باید رعایت کرد. برای این مورد خیلی ساده‌ست و هر کسی با کمی دقت می‌تونه انجامش بده. یا مثلاً یکی از موارد دیگه آزاد کردن ترمز دستیه که واقعاً آسونه و به همین سادگی و اگه حواس‌تون رو جمع کنید، می‌تونید امتیازش رو بگیرید. تک تک این موارد رو با خودتون مرور کنید، بنویسید، تصور کنید، ویدئو ببینید، رفع اشکال کنید و اگه امکانش رو داشتید به طور عملی تمرین کنید و به قدری این فرآیند رو ادامه بدید که بتونید بگید هر چیزی که ممکن بوده توی آزمون ازتون خواسته بشه رو تصور و مرور کردید و چیزی از دست‌تون در نرفته. اینجاست که حس تسلط خیلی خوبی بهتون دست می‌ده و حتی اگه رد بشید هم دست‌کم می‌دونید که نهایت تلاش خودتون رو کرده بودید و خب می‌تونید با درس گرفتن از اشتباهاتی که داشتید، دفعه‌ی بعد با آمادگی بیشتری امتحان بدید.

نکته‌ی دهم و آخر: شاید کلیشه‌ای به نظر بیاد اما واقعاً دست از تلاش بر ندارید. خودم بارها و بارها فکر کردم که کلاً بی‌خیال گواهینامه گرفتن بشم. چون به رانندگی هم از اول علاقه‌ی زیادی نداشتم و حس می‌کردم همه‌ش اتلاف وقت و هزینه بوده. اما اگه ناامید نشید و ادامه بدید، به قبول شدنش می‌ارزه. اگه رها کنید، تا مدت‌ها حس بدتون نسبت به رانندگی باهاتون خواهد موند و به عزت نفس خودتون هم آسیب می‌رسونید. هرچند دوباره آزمون دادن بدون تسلط و آمادگی کافی هم هیچ نتیجه‌ای در پی نداره و فکر نکنید که اگه فقط آزمون دادن رو تکرار کنید بالاخره قبول می‌شید؛ نه. حتماً نکته‌ی «تسلط کامل» رو در نظر داشته باشید و سعی کنید اول خودتون رو به اون مرحله برسونید و بعدش آزمون بدید. و این‌که تسلط کامل داشتن به معنای حرفه‌ای بودن و مهارت داشتن نیست؛ و صرفاً به معنای اینه که فقط و فقط براساس سطح و توانمندی‌های خودتون بتونید همه‌ی نکات و جوانب امتحان رو بسنجید و از قبل برای هر مشکلی یک راهبرد احتمالی در نظر گرفته باشید.

امیدوارم چیزهایی که گفتم کمک‌تون کنه. در هر مرحله‌ای از آزمون که هستید، چه بار اول‌تونه و چه بار هفدهم، شما از پسش برمی‌آیید حتی اگه خودتون باور نداشته باشید. برای همگی‌تون آرزوی موفقیت دارم 🙂