خاطرات شیرین امتحان شهری رانندگی ( بیا تعریف کن )

من امروز امتحان دادم رد شدم افتضاح بود افتضاح اصلا فکرشم نمیکرد هول کنم اینجوری

سلام به همه
من امروز ازمون شهری داشتم رد شدم باور کنید هم دست فرمونم خوبه هم کلی تمرین کرده بودم ماشین سرهنگه فقط اسمش ماشین بود اینجوری که میگن کلاچ و عمدا دستکاری میکنن هنرجو ماشین و خاموش کنه من سه بار ماشین و خاموش کردم فقط به خاطره مشکلی که خود ماشین داشت به نظرمن بریم با یه ماشینی که در حد همین ماشینهایی که ازما ازمون میگیرن با اون ماشین ها تمرین کنیم این آزمون شهری هم برای من شده کابوووووووووس

من امروز امتحان شهری داشتم بار اولم بود استرس کم داشتم وقتیم متوجه شدم افسر آدم خوش اخلاقیه بطور کلی ترسم ریخت.اما وقتی نوبتم شد اومدم نشستم تو ماشین صندلی و آینه رو تنظیم کردم بعد از همه کارا راهنما زدم و دنده رو 1کردم و آماده حرکت شدم تا اینکه یه پرایدی اومدم جلوم پارک کرد بعد هول شدم دنده رو عقب کردم اما دوبار خاموش کردم متاسفانه و بعد از اینکه راه افتادم وسر تقاطع ایست کامل کردم و راهنما رو زدم پیچیدم بعد افسره گفت برو خیابون سمت چپ منم دیدم یه چاله خیلی بد اونجا قشنگ سر پیچ از گوشه بود منم گفتم از اونطرف چاله برم داخل خیابون ک تا رفتم ازم ایراد گرفت ک از گوشه نپیچیدی و گفت پارک کن پیاده شو گفتم خوب چاله بودگفت باید آروم ازش رد میشدی البته همیشه با مربی خودم ک میرفتم میگفتم رو چاله ها نرو!!!!البته شاید اون بخاطر ماشینش این حرفو زده بود امیدوارم جلسه بعد قبول بشم

منم بار سوم قبول شدم اونم توی ماشین اول منتها نفر چهارم بودم .اون سه نفر که جلوی من بودن نفری دو سه بار خاموش کردن و رد شدن ومن که نشستم انقدر خوب روندم که اصن خاموش نکردم و بعد افسره گفت رانندگیت خیلی خوبه به خاطر همین قبولت می کنم .انصافا خوب بود.

با سلام خدمت همه دوستان…
امینی هستم از کردستان….
من 34سالمه و تا حالا گواهینامه نداشتم و رانندگی هم نکردم هر چند تو خانواده ما همیشه ماشین بوده، البته وقتی کلاس دوم راهنمایی بودم پدرم یه پیکان 65تمیز داشت یه روز وسوسه شدم و سوارش و دزدکی مثلاً میخواستم رانندگی کنم اما به محض اینکه سویچ رو زدم چون توی دنده بود با یه تکون بزرگ کوبوندم به یه تیر برق و از اون موقع یه ترسی تو دلم بود و به همین خاطر هیچ وقت رانندگی نکردم و نرفتم پشت فرمان هیچ ماشینی حتی برادرام بهم میگفتن بیا یادت میدیم اما خودم نمیخواستم به خاطر اون تجربه ای بود که داشتم و اون ترس تو دلم مانده بود خلاصه یه ماه پیش بهم خبر رسید که گواهینامه بدون کارت پایان خدمت هم میتونی بگیری و من چون خدمت نرفتم تا اون موقع نمیتونستم گواهینامه بگیرم بعد هر حال قانونش اومد و منم فورا رفتم به یه آموزشگاه نزدیک خونمون و کارای ثبت و نامش رو انجام دادن و بهم گفتن که هفته دیگه بهت زنگ میزنیم که بیایی سر کلاسات..تازه بهم یه کتاب آیین نامه دادن که شکر خدا یادشون رفت از من پول بگیرن و منم از خدام بود انگاری غنیمت جنگی به دست آورده بودم خخخخخخ.. منم یه هفته رو صبر کردم و بعد پنجشنبه خانم منشی بهم زنگ زد و منم از شنبه رفتم سر کلاسا…. کلاسمون کلا 28نفر بودیم که 3نفر خانم بودن با مارکهای تحصیلی بالا و بقیه مرد بودن، یعنی تو اون کلاس ما همه جوره توش بود یکی سبیل کلفت یکی گردن کلفت یکی لات یکی لاغر و خلاصه همه جوره بود اون مردها هم تقریباً به خاطر نداشتن کارت پایان خدمت تا حالا گواهینامه نگرفته بودند وگرنه اکثرشون چند سال راننده بودند که دزدکی رانندگی کرده بودند اما من رانندگی نکرده بودم…خلاصه یه هفته کلاس رو با خوبی و خوشی و شوخی و خنده گذروندیم تازه داشتیم به همدیگه عادت میکردیم آخر هفته از ما یه امتحان گرفتندهمون خانم معلمه امتحان گرفت و از 28نفرمان فقط یازده نفر قبول شدیم که یکیشون بنده بودم با یه غلط ظرف مدت 7دقیقه از بیست دقیقه وقت امتحان قبول شدم بقیه همگی رد مخصوصاً خانما با اون مدرکهای تحصیلی بالا رد شدن دوتاشون همش استرس داشتند و یکیشون بنده خدا جواب سوالها رو کلا میدونست اما اشتباهی پر کرده بود و دیگه سودی نداشت خلاصه همشون افتادن هفته بعد…… بعد دو روز بهم زنگ زدن که فردا کلاسهایی تعلیم رانندگیت شروع میشه منم روز بعدش رفتم آموزشگاه اونجا با مربیم آشنا شدم یه آقای خوشتیپ اروم خوش صحبت و خوش کلام و با معرفت به تورم افتاد اونم شانسی، یعنی از توی اون همه مربی توی اون آموزشگاه تنها مربی بود که بیشترین آمار قبولی کار اموز رو داشت و آموزشگاه و همکارام ازش راضی بودن…. خلاصه بعد چند دقیقه آشنایی و صحبت کردن رفتیم سر اولین جلسه امتحان چون باید دوازده جلسه دو ساعته تعلیمم میدیدم جلسه اول یه نیم ساعتی فقط توضیحاتی در مورد آشنایی با نحوه سوار شدن و پدالها. راهنماها و آینه ها و نکات احتیاطی بود بعد نیم ساعت خودش اومد پشت فرمون و باهم رفتیم یه مکان شلوغ و پر تردد و گفت بیا پشت فرمان، منم گفتم اخه رانندگی اصلاً بلد نیستم گفت که خبر دارم اشکال نداره بیا پشت فرمان، گفتم اخه ماشین میخوره به جایی بیا بریم یه جای خلوت تر گفت نه از اینجا شروع میکنیم خلاصه رفتم پشت فرمان البته قبل اینا بهش گفتم وقتی کمی بچه بودم با ماشین پدرم کوبوندم به تیر چراغ و از اون موقع اون ترس تو دلمه،،، بعد رفتم پشت فرمون و بعد هم استرس داشتم هم کمی میترسیدم خلاصه گفت روشن کن و طبق اون چیزی که بهت گفتم حرکت کن منم روشن کردم و حرکت کردم البته با کمک اون مربی دلسوز، چون زیر پای خودش هم کلاج و ترمز بود خدایی باور نمیکردم که اینقدر نرم دارم ماشین رو میرونم گفت همینجوری برو و احتیاط هم بکن و یه ذره ترس تو دلت راه نده، خلاصه بعد یه بیست دقیقه از میان اون همه شلوغی و ترافیک و رفت و آمد اومدیم تو یه بلوار خلوت خلاصه سه چهار روز همینجوری تمرین میکردم و خداییش هم اون ترس و استرس هم دیگه نداشتم و خیالم راحت شد البته تو اون گروهی که با اون مربی افتاده بودیم چون اکثرشون راننده بودن زیاد نمی اومدن تمرین و مربی گفت که شانس خوبی داشتی و اکثراً وقت اونا رو هم در اختیار من قرار میداد و بیشتر باهام کار میکرد البته بااجازه اونای دیگه که با من هم گروه بودن، خلاصه دوازده جلسه دو ساعته رو با من کار کرد آخرین جلسه مربی یه امتحان ازت میگیره و اون امتحان هم از من گرفت که با دو سه اشتباه ازم قبول کرد و گفت که آمادگی دارم برای امتحان خلاصه مربی قبولم کرد خدا خیرش بده،،،،، بعد سه روز بعدش که چهارشنبه بود دوباره باید میرفتم امتحان آیین نامه اصلی که مربوط به سرهنگ بود منم دوسه دور حسابی کتاب مفتکی رو خوندم خخخخخ،،،،(همون کتاب آیین نامه تو آموزشگاه به کار اموز میدن و بابتش 20هزار تومان میگیرن ;-)…خوندم و روز امتحان رفتم سر کلاس و سرهنگه اومد تو یه سرهنگ پیر دراز لاغر و جدی بود کلاسمون ایندفعه 30نفر بود برگه ها رو پخش کرد و تایم گرفت که بیست دقیقه مهلت دارین و ماهم شروع کردیم من طبق معمول ظرف ده دقیقه زودتر از همه با هیچ غلطی قبول شدم و بقیه به غیر از 13نفر همگی رد شدند….. خلاصه سرهنگه بهم گفت که مبارک باشه قبولی برو چهارشنبه هفته آینده ساعت 8آموزشگاه آماده باش امتحان شهری داری منم ازش تشکر کردم و رفتم و یه هفته باز صبر کردم توی اون یه هفته چهار شب با ماشینهای برادرام تمرین کردم اونم حسابی دوتاشون پراید فرمان خشک بود که مربی گفته بود تا میتونی با پراید فرمان خشک تمرین کنی بهتره چون مال اون سرهنگی که ازت امتحان میگیره دقیقاً پراید و فرمانش سنگین و خشکه…برادرام خیلی ازم راضی بودن و گفتند خیلی خوب آموزش دیدی اونا بهم خیلی روحیه دادن تازه یکیشون شب امتحان گفت شب بعد شام بیا خونه کارت دارم منم رفتم گفت بیا اینم سویج اون پراید فرمون خشک، اخه خودش دوتا ماشین داشت یه سمند صفر کیلومتر با اون پرایده که بیشتر برای کاری توی شهر ازش استفاده میکرد گفتم خودت چی نمیای گفت که نه خودت برو و تا 11شب باهاش تمرین کن منم رفتم و یه دور شهر رو باهاش دادم بعد بقیه تمرینم رو فقط باهاش پارک دوبل و پارک 40سانتی و دنده عقب میرفتم خلاصه اون شب حسابی تمرین کردم و خدا رو شکر دیگه خبری از استرس و این چیزا نبود چون مربی همه چیو کاملاً بهم گفته بود….. بالاخره روز موعود فرا رسید منم صبح ساعت 8دقیق توی آموزشگاه آماده شدم قبل اینکه برم آموزشگاه به غیر از کارت ملی هر چیزی که مربوط به جیبهام بود رو تو خونه خالی کردم از جمله کیف پول دو تا موبایلم دسته کلید و این چیزا باخودم کارت ملی رو برداشت و خالی خالی رفتم و یه سیب هم تو خونه برداشتم که شکمم خالی نباشه وقتی رسیدم آموزشگاه ساعت دقیقاً هشت صبح بود هوا هم صاف و تمیز، رفتم دو لیوان آب خوردم بعد منیش آموزشگاه بهم یه کاغذ داد که مربوط به امتحان سرهنگ بود و بهم آدرس محله امتحان رو هم داد که یه بلوار بود که با خونمون یه ربع فاصله داشت منم کاغذ رو گرفتم ازش و رفتم بلواری که بهم آدرس داده بودن وقتی رسیدم اونجا تقریباً هفت هشت نفر و اونا هم مثل من یه کاغذ در دست داشتند بعد بیست دقیقه تقریباً همه اون کسانی که اون روز امتحان داشتند جمع شدن 31نفر بودیم که سه تاشون خانم بودن….. توی اون جمع یه عده دفعه دوم و سومشون بود که امتحان میدادن یه عده مثل من دفعه اولشون بود یه عده استرس به بقیه وارد میکردند یه عده از سختگیریای سرهنگ امتحان حرف میزدند اما من ازشون فاصله گرفتم و رفتم یه گوشه ای نشستم تا سرهنگ با ماشین پرایدش پیداش شد و همگی رفتیم پیشش و اومد پایین برامون کمی سخنرانی کرد و کمی روحیه داد و از این حرفا بعد ما رو به گروهای سه نفر و چهار نفر تقسیم کرد….. خانمها چون سه نفر بودند اونا گروه اول بودند منم گروه سوم از سه نفر و نفر آخری بودم از گروه خانمها که امتحان گرفت فقط یه خانم قبول شد بعد رسید به گروه ما، نفر اولمون یه پسره قد کوتاهه نامرتب بود همش استرس داشت و بعد چند دفعه خاموش کردن و اشتباه رفتن رد شد نوبت نفر دوم رسید اونم بد نبود اونم قبول شد بعد اون نوبت من شد سرهنگ گفت آقای امینی بفرما نوبت شما منم از پشت در عقب سمت شاگرد رو باز کردم و از پشت ماشین رفتم سوار ماشین شدم و طبق قانون همه اون کارهایی که لازم بود رو انجام دادم و خداییش هم بدون هیچ گونه استرس خدا شاهده اصلاً و ابدا استرس نداشتم جو خیلی ارومی رو احساس کردم به همین خاطر نه هول شدم نه استرس داشتم و نه پاهام میلرزید و خدا بهم کمک کرد تو اون قضیه، خلاصه بهم گفت بفرما حرکت کن منم چون ماشین تو پارک بود طبق قوانین ماشین رو از پارک در آوردم و چند متر نرفته بودم گفت پشت اون پیکان پارک کن منم دیدم نه تابلویی هست که ممنوع باشه و نه نزدیک تقاطع و نه هیچ پلی با احتیاط طبق مقررات ماشین رو پارک کردم خدایی یه پارک عالی براش اومدم البته فرمانش دقیقاً مثل فرمان ماشین برادرم بود خشک اما چون تمرین کرده بودم خیلی تاثیر داشت و باهاش آشنایی داشتم خلاصه دوباره از پارک رفتم بیرون و گفت بزن دو بعد چند ثانیه گفت بزن سه بعد دست انداز ر نزدیک شدیم و خودم معکوسها رو انجام میدام بعد دوباره گفت برو پشت اون سمند پارک کن منم دیدم تابلویی نیست اما پشت سمند دقیقاً یه پل بود پل مربوط به پارکینگ یه مغازه فورا گفتم پشت اون سمند یه پله و ممنوعه اونجا پارک کنیم گفت اشکالی نداره من اجازه میدم پارک کن چون اون اجازه داد دوباره یه پارک عالیتر از پارک قبلی رو براش رفتم خیلی خوشش اومد خدایی خودمم باورم نمیشد اینجوری دارم پارک میکنم و بیشتر روحیه گفتم اون پشت سری هم چون قبول شده بود از تو آینه گاه گاهی نگاش میکردم و بهم یه چشمک میزد به معنی آفرین خیلی خوب رفتی اون واسه خودش اون پشت نشسته بود و حال میکرد خلاصه نزدیک اول بلوار شدیم و گفت دور بلوار منم راهنمایی طرف خودم رو زده و اروم نزدیک بلوار شدم و رسیدم سر بلوار یه مکثی مردم بعد دیدم خبری از خطر نیست اروم راه افتادم بعد دوباره گفت دنده دو سه و معکوس خلاصه دید ازم ایرادی نمیتونه بگیری بیخیالم شد و گفت آفرین برو طرف گروه و پیاده شو منم به گروه نزدیک شدم و طبق مقررات چراغ راهنما و دید زدن از آیینه سمت شاگرد و پارک کنار جدول یه پارک چهل سانتی اونجا هم براش اومدم…. بعد کارت ملی رو ازم گرفت گفت بفرما پیاده شو و از اون سمت بیا کارت ملی رو بگیر منم دنده رو خلاص کردم دستی رو کشیدم بهش گفتم ماشین رو خاموش کنم گفت نه الان گروه بعدی میان خاموش نکن بعد کمر بند رو باز کردم از اینه سمت راننده پشت رو دید زدم و بعدش سرم رو برگرداندم بازم پشت رو دید زدم و دیدم خطری نیست با دست راست در رو باز کردم و با دست چت گیره در رو گرفتم و اروم اروم رفتم بیرون و به بچه های گروه نگاه کردم دیدم دور سرهنگ رو شلوغ کردن و بعضی از بچه ها به چشمک میزدن که سرهنگ نوشته قبول منم مثلاً بی خبر رفتم سمت سرهنگ، بهم یه نگاهی انداخت و گفت آقای امینی شما راننده هستین یعنی قبلاً رانندگی کردین گفتم نخیر به غیر از تعلیمم تا حالا رانندگی نکردم بعد مهر قبولی رو رد و کارت ملی رو بهم تحویل داد و گفت قبولی مبارکتون باشه و گفت مستقیم برو آموزشگاه برای تکمیل پرونده منم ازش تشکر کردم و معطل نکردم و فورا از خوشحالی رفتم به طرف آموزشگاه اونجا هم بهم تبریک گفتند و پروندم رو تکمیل کردم بعد بهم یه قبض دادن رسید پستی بود گفتند تا دو هفته دیگه گواهینامه میاد دم در خونه….. خلاصه اینم از داستان قبول شدن ما که خودمم باورم نمیشد…… دوستان خدا شاهده به خودتون ایمان داشته باشید و استرس به دلتون راه ندیدن نه پاهاتون میلرزه و نه رد میشین…. برای تک تک همه شماها آرزوی موفقیت و قبولی رو در همه مراحل زندگی دارم

جونم براتون بگه که من انقدر رفتم آزمون شهری رانندگی شرکت کردم که همه منو با اسم کوچیک صدا میکردن استخدام آموزشگاه رانندگی شده بودم خیلی جالبه ها دست فرمانمم خوبه ها باور کنید خوبه ولی نمیدونم چرا منو رد میکردن باهام لج کرده بودن ؟ ازم خوششون اومده بوده؟هیچکدام؟ به هر حال بعد از چند ماه برو و بیا این و ببین اون و ببین با سلام و صلوات قبول شدم

آخه این شانسه ما داریم بازم امروز تو آزمون شهری رانندگی رد شدم جالبه یه دختره که هیچکی باورش نمیشد قبول شد من رد شدم آخه چراااااااااااااااااااااااااااااا